تجربه ریاضی

در این وبلاگ در مورد ریاضیات می نویسم و تجربیاتی که در راه آموختن ریاضی آموخته ام

پذیرش تحصیلی خارج از کشور - خوان اول: مقدمات

1- این روزها تقریبا اکثر دانشجویان در هر مقطعی که باشن علاقند هستن که برای ادامه ی تحصیلی به خارج از کشور برن، اینکه می تونن یا نه مساله ایست جدا، اما اگر امکانش براشون فراهم باشه لحظه ای درنگ نمی کنن. هر کس هم دلیلی داره، یکی دوست داره تحصیلاتش رو در دانشگاه های معتبر با امکانات پیشرفته ادامه بده تا معنای واقعی دانش رو لمس کنه، دیگری آینده روشنی در این کشور برای خود متصور نیست و قصد داره به بهانه ی تحصیل راهی برای گرفتن اقامت در خارج از کشور پیدا کنه، یکی دوست داره مدرکی از خارج از کشور بگیره و بعد از برگشتن به ایران در دانشگاهی خوب مشغول به کار بشه، دیگری امکان قبولی در کارشناسی ارشد یا دکترای داخل رو پیدا نکرده و نمی خواد برای قبولی صبر کنه یا عمرش رو در دوران سربازی تباه کنه. به هر حال هر کس دلیلی داره.

2- اگر شما هم یکی از کسانی هستین که قصد گرفتن پذیرش تحصیلی از خارج کشور رو دارین توصیه میکنم دلیلی ارزشمند برای این کار داشته باشین، اگه صرفا به دنبال ادامه ی تحصیل هستین و کشور مقصد و دانشگاه مورد نظر براتون اهمیتی نداره پیشنهاد میکنم به خوندن این متن ادامه ندین چون فکر میکنم جزو افرادی هستین که برای وقت، عمر، جوانی و حتی پول خودشون ارزش قائل نیستن. مدرک گرفتن از هند و مالزی و اوکراین و این جور کشورها چه ارزشی داره؟ اگر صرفا دوست دارین به شما لقب فوق لیسانس یا دکتر داده بشه با صرف هزینه ی کمتر می تونین تحصیل خودتون رو در دانشگاه آزاد یا پیام نور یا مجازی یا غیرانتفاعی و غیره ادامه بدین، اگر هم آنقدر توانایی ندارین که حتی در این دانشگاه ها قبول بشین و صرفا میخواین با پول مدرک بگیرین بهتره مدرکی جعلی برای خودتون درست و پا کنین و اینقدر به خود زحمت ندین!!! اگر هم هدفتون از گرفتن پذیرش تحصیلی در کشورهای درجه دو گشت و گذار در خارج از ایرانه بهتره سفری توریستی داشته باشین تا بتونین تمام وقت به عشق و حال بپردازین!!!

3- روی سخنم با کسانیه که هدف ارزشمندی برای ادامه ی تحصیل دارن. کسانی که برای خودشون و زندگیشون ارزش قائلن. کسانی که حاضرن سختی های فراوان رو به جان بخرن و از دانشگاهی معتبر پذیرش بگیرن. کسانی که نه تنها برای تحصیل خود هزینه ای پرداخت نخواهند کرد که بخاطر تلاش و شایستگیشون بورس تحصیلی هم دریافت خواهند کرد. کسانی که درک کردن که راه بسیار بسیار سختی پیش رو دارن، هفت خوانی که بر خلاف هفت خوان رستم تخیلی نیست و کاملا هم واقعیه، هم سختی هایش واقعیه و هم دستاوردهاش. روی سخنم با کسانیه که اونقدر هدف والایی برای خودشون تو زندگی ترسیم کردن و اونقدر انگیزه دارن که از هیچ هفت خوانی نمی ترسن. کسانی که تا اینجا تلاش را سرلوحه ی خودشون تو زندگی قرار دادن و اونقدر بک گراند روشن و رزومه ی خوبی دارن که میتونن از بهترین دانشگاه های جهان بورس تحصیلی دریافت کنن. کسانی که میدونن بعد از گرفتن بورس هم مسیری بسیار سخت تر رو پیش رو دارن و برخلاف خیلی ها که فکر میکنن درس خوندن خارج از کشور خیلی راحت تر از ایرانه می فهمن که اون هم هفت خوانی دیگست اما هدفشون اونقدر روشن و نتیجه اونقدر براشون ارزشمنده که حاضرن همه ی سختی ها رو به جون بخرن و پله های ترقی رو یکی پس از دیگری طی کنن.

4- طی روزهای آینده قصد دارم تجربیات خودم در زمینه ی گرفتن پذیرش تحصیلی از دانشگاه های خوب خارج از کشور رو در اختیار دوستان قرار بدم. در این راه اونقدر سختی کشیدم که امیدوارم بیان این تجربیات کمی از دشواری راه دوستان کم کنه و حداقل با چشم باز در این مسیر گام بردارن. من خودم بورس دکترا گرفتم از کانادا (قبل از رفتن به سربازی) اما مطمئنم مطالبی که خواهم نوشت برای دوستانی که قصد پذیرش گرفتن برای فوق لیسانس رو دارن، دوستانی که از کشورهای خوب دیگه میخوان بورس بگیرن، دوستانی که سربازی رفتن و حتی خانمهایی که دنبال گرفتن پذیرش تحصیلی هستن هم مفید واقع خواهد شد.

5- خوان اول آشنایی با مقدماته کاره، اینکه بدونید واقعا مسیر دشواری پیش رو دارین و اگه میخواین در میانه راه جا بزنین بهتره اصلا شروع نکنید. اینکه بدونین خوانهای بعدی چیه و یه دید کلی نسبت به این مسیر و سختی هاش پیدا کنید وبدونین عبور نکردن از هر کدوم به منزله ی نیمه تمام موندن کاره. اینکه بدونین بعد از گرفتن پذیرش باز هم هفت خوان دیگه ای پیش روتونه، کشور جدید، مردم جدید، فرهنگ جدید، زندگی جدید به دور از خانواده دوستان و هموطنانتون در غربت. در عین حال کسانی که انگیزه ی قدرتمندی دارن دوست دارن هر چه زودتر دست و پنجه نرم کردن با این مشکلات رو آغاز کنن و هر چه زودتر به هدف ارزشمندشون دست پیدا کنن. خوان های بعدی که بطور مجزا و مفصل در متن های آینده مورد بررسی قرار خواهند گرفت عبارتند از خوان دوم: پیدا کردن دانشگاه واستادی که علاقه مند به کار با شما باشه، خوان سوم: نمره ی زبان، خوان چهارم: آماده کردن مدارک و ارسالشون و گرفتن پذیرش، خوان پنجم: وزارت علوم، خوان ششم: نظام وظیفه و در نهایت خوان هفتم: پاسپورت و ویزا. نکته ی آخر اینکه چیزی نزدیک یک سال برای طی این هفت خوان و البته صرف هزینه ای چند میلیون تومانی رو در نظر بگیرید.

ادامه دارد...

  
نویسنده : saeedtz ; ساعت ۳:٢٥ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ٢ تیر ۱۳۸٩
تگ ها : تجربیات