تجربه ریاضی

در این وبلاگ در مورد ریاضیات می نویسم و تجربیاتی که در راه آموختن ریاضی آموخته ام

ایران یا خارج – قسمت ششم: مراحل روحی

23- اکثر کسانی که برای زندگی به خارج سفر می کنند بطور طبیعی از حالت عادی روحی خارج می شوند و چند مرحله ی روحی را با شدت کم یا زیاد پشت سر می گذارند تا به روال عادی برگردند. در این متن قصد دارم به این مراحل روحی بپردازم.

شور و هیجان:
بطور طبیعی ورود به کشوری جدید با شور و هیجان زیادی همراه است. شخص زحمت زیادی برای رسیدن به این نقطه کشیده و به نوعی زحماتش به نتیجه رسیده است و از این بابت بسیار خوشحال است. از طرف دیگر همه چیز برایش جدید است، آدمها، خیابان ها، آب و هوا، سیستم، فرهنگ، زبان و غیره. در نگاه اول هم همه چیز عالی و عاری از هر عیب و نقص به نظر می رسد. در این مرحله شخص فقط بدیهای ایران را در ذهن دارد و تنها خوبی های خارج را می بیند و طبیعتا قاطعانه می خواهد برای همیشه اینجا بماند.

درک واقعیات: بعد از گذشت چند ماه شور و هیجان اولیه کم کم فروکش می کند و شخص رفته رفته ایرادها و مشکلات محیط جدید را بیشتر درک می کند. به تدریج خارجی بودن خود را بیشتر حس می کند، فشار کار نیز کم کم بیشتر و بیشتر می شود و شخص واقعیت های محیط جدید را بیش از پیش درک می کند. در این مرحله شخص همچنان بدی های ایران را در ذهن دارد اما بسیار کم رنگ تر از مرحله قبل و خوبی ها و بدی های خارج را نیز تواما می بیند و کمی برای ماندن یا برگشتن مردد است.
  

دلتنگی: مدتی که از درک واقعیت ها گذشت و شور و هیجان اولیه کاملا فروکش کرد شخص بیشتر و بیشتر به ایران و خانواده و دوستان فکر می کند و دلتنگشان می شود. در این مرحله خوبی های ایران و چیزهایی که شخص با آمدن به خارج از دستشان داده بیش از پیش پررنگ می شوند و دلتنگی را بیشتر می کنند. شخص اخبار ایران را بیشتر دنبال می کند و حتی به برگشتن فکر می کند. در این مرحله هستند کسانی که homesick می شوند و علی رغم تمام تلاشی که برای رسیدن به اینجا کرده اند، عطای خارج را به لقایش می بخشند و بر می گردند. در این مرحله شخص فقط خوبی های ایران را در ذهن دارد و تنها بدی های خارج را می بیند و دلش می خواهد به ایران برگردد.

پذیرش واقعیات:
بعد از گذشت چند ماه دلتنگی ها هم رفته رفته کمرنگ می شوند و شخص واقعیت را می پذیرد. اینکه ایران مزایا و معایب خود را دارد و خارج هم مزایا و معایب خود را و فقط جنس آنها فرق می کند. شخص کم کم بیشتر به محیط عادت کرده و راحت تر خود را با شرایط وفق می دهد. در این مرحله شخص با واقع بینی بیشتر هم خوبی ها و بدی های ایران را در ذهن دارد و هم خوبی ها و بدی های خارج را می بیند و تصمیم برگشتن یا ماندن را به آینده موکول می کند.
 
روال عادی:
در نهایت بعد از گذشت حدود یک سال شخص از نظر روحی تا حد زیادی به روال عادی بر می گردد. کاملا به محیط جدید عادت کرده و خود را با شرایط وفق داده است. اگرچه که همچنان احتمال تجربه ی مراحل قبل وجود دارد (برای مدت کوتاه تری مثل چند روز) اما بیشتر اواقات روال عادی زندگی خود را طی می کند و با گذشت زمان و با توجه به واقعیات و شرایط شخصی خود تصمیم نهایی را مبنی بر ماندن یا برگشتن خواهد گرفت.

24- مراحلی که ذکر شد بصورت یک طیف و کاملا تدریجی طی می شود و برای همه افراد هم به یک شکل نیست اما الگوی کلی آن شامل همین 5 مرحله است. آگاهی نسبت به این مراحل باعث می شود شخص واقع بینانه تر با مسائل رو در رو شود و آمادگی مواجه با شرایط خوب و بد را بیشتر داشته باشد.

ادامه دارد...

  
نویسنده : saeedtz ; ساعت ٦:٥۳ ‎ق.ظ روز شنبه ٤ آذر ۱۳٩۱
تگ ها : تجربیات